دلایل ادامه حباب قیمتی روی پروژه شهید خرازی |

دلایل ادامه حباب قیمتی روی پروژه شهید خرازی

دلایل ادامه حباب قیمتی روی پروژه شهید خرازی
  • منتشر شده در : ۱۲ اسفند , ۱۳۹۶
  • نویسنده :
  • تعداد بازدید : 920
  • 0

قبلا طی مقاله ای جداگانه شهرک شهید خرازی را مورد نقد و بررسی قرار داده و نقاط ضعف و قوت آن را بازگو نمودیم. اگر مطالب قبلی را دنبال نموده باشید به یاد دارید مجموعه شهرک شهید خرازی که در قالب ۴۴ برج ۳۲ طبقه و واحدهای حدود ۱۰۰ متری دوخوابه توسط ۸ تعاونی وابسته به سپاه ساخته می شوند که دو تعاونی از تعاونی های هشتگانه، نقل و انتقال انجام می دهند و مابقی ۶ تعاونی هیچگونه نقل و انتقالی در دفتر تعاونی ندارند.
همینطور مقاله ای از نگارنده روی سایت قرار گرفت مبنی بر دلایل تشکیل حباب قیمتی روی پروژه شهید خرازی که این ایحمطلب به نوعی ادامه همان مطلب می باشد. طی دو سه ماه گذشته شاهد رشد چشمگیری در بازار مسکن بودیم که دلایلی از قبیل کاهش نرخ سود بانکی و بی اعتمادی مردم به برخی از موسسات مالی اعتباری در بازپرداخت سپرده های بانکی، در این رونق گرفتن بازار مسکن بی تاثیر نبوده است. دقیقا این رونق بازار مسکن مصادف بود با شروع ایجاد حباب قیمتی روی پروژه شهید خرازی. البته دلایل ایجاد این حباب قیمتی را در مقاله قبلی به صورت مشروح بیان نمودم اما اینکه این وضعیت پس از دو سه ماه هنوز رو به کاهش نرفته است، موضوع این مطلب است.
شهرک شهید خرازی از نظر موقعیت مکانی حرف چندانی برای گفتن ندارد. همینطور از نظر کیفیت ساخت و مخصوصا نقل و انتقال واحدها این پروژه یکی از ضعیف ترین پروژه های منطقه می باشد. محکم ترین دلیل نگارنده برای حبابی بودن رشد قیمت امتیاز پروژه شهید خرازی در این دو سه ماه، افزایش نجومی و بی دلیل آن است. قیمت امتیاز را چه چیزی مشخص می کند؟ تناسب عرضه و تقاضا.
هر چقدر متقاضی برای یک کالا بیشتر باشد و عرضه کننده نیز کم باشد، قیمت آن بالاتر می رود. به بیانی دیگر تناسب عرضه و تقاضا تا زمانی که شکل الاکلنگی به خود بگیرد، به هر میزانی که یک طرف پایین بیاید به همان میزان طرف دیگر را بالا می برد. تا اینجای کار در مورد پروژه شهید خرازی مشکلی وجود ندارد و مشمول این فرمول شده است. اما اتفاقی که خیلی نرم افتاده است این است؛ قیمت ها از طریق واسطه ها و املاکی های فراوانی که روی این پروژه ذینفع هستند به صورت غیرطبیعی و ناگهانی بالا رفته است، بنگاهی های ذینفع که از نقشه اطلاع دارند فروشنده های پول لازم را از بازار جمع کرده اند- از طریق خرید امتیاز تمام فروشنده های پول لازم به قیمت نازل- و در گاوصندوق های خود احتکار کرده اند و به اصطلاح بازار امتیازهای خرازی را در دست خود گرفتند و وقتی فروشنده ی یک کالا به صورت انحصاری فقط یک نفر یا یک دسته باشند، قیمت را آنگونه که خود میخواهند اعلام و کنترل می کنند. بنابراین طی دو سه ماه تنها پیشنهادی که مقابل خریدارها و سرمایه گذارانی که پا به منطقه ۲۲ می گذاشتند فقط شهرک شهید خرازی شد و قیمت نیز از ۲۰ میلیون رسید به ۱۲۰ میلیون. اتفاقا کسانی که چنین سناریوهایی را می نویسند کاملا رفتار مشتریان ایرانی را در چنین موقعیت هایی می شناسند. خریدار ایرانی در چنین بازاری وقتی با این رشد قیمت مواجه می شود چه می گوید؟ “زودتر بخریم تا گران تر نشده است”
بگذریم از اینکه در جوامع دیگر خریداران در چنین موقعیتی می گویند “فعلا همگی دست از خرید می کشیم تا مشخص شود این داستان از کجا و چه جریانی آب می خورد”
بنابراین واسطه ها و بنگاهی ها از عکس العمل بازار مطمئن هستند و می بینیم که حق با آنها بوده است و طی دو سه ماه با موجی که راه انداختند قیمت امتیاز پروژه شهید خرازی از آنچه آنها پیش بینی می کردند نیز بالاتر رفت و الان به عنوان مشاور املاک، از هر ۱۰ تماسی که روی تلفن همراهم گرفته می شود، ۸ نفرشان درباره پیش خرید واحدهای پروژه شهرک شهید خرازی سوال می کنند. جالب اینجاست که سوال نمی کنند که بخریم یا نخریم و چگونه است، بلکه فقط می پرسند فروشنده از پروژه شهید خرازی دارید که جلسه هماهنگ کنید برای خرید!
این یعنی سناریونویس ها کار خود را درست انجام داده اند و بازار هدفشان را نیز به درستی شناخته اند. کمی که فکر کنیم در تمامی زمینه های دیگر نیز می توانید ریشه ی مشکلات اقتصادی را بیابیم. کافیست در مواجهه با تغییرات قیمت اینچنینی، عکس العملی که بروز می دهیم تفاوت کند با آنچه تا کنون انجام می دادیم.
نگارنده هنوز بر این اعتقاد است که رشد قیمت امتیاز شهرک شهید خرازی حبابی بیش نیست. کدام پروژه ی همجوار شهید خرازی در منطقه ۲۲ چنین رشدی داشته اند؟ آنهم پروژه هایی که نقاط قوت بسیاری نسبت به شهید خرازی دارند و متقاضیان بیشتری نیز در بازار دارند. بنابراین شدیدا بر این عقیده ام که این حباب خواهد ترکید و هر چه بزرگتر باشد صدای آن نیز مهیب تر خواهد بود.

نگارنده ؛ بزرگمهر کیانی

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *